Zgodnie z ustawą o własności lokali właściciel mieszkania ma prawo korzystać z nieruchomości wspólnej, ale musi robić to zgodnie z jej przeznaczeniem. Klatka schodowa i korytarz służą przede wszystkim komunikacji, a nie przechowywaniu prywatnych rzeczy. Właściciel lokalu jest również zobowiązany korzystać z nieruchomości wspólnej w sposób, który nie utrudnia korzystania z niej innym współwłaścicielom.

Realny wpływ na bezpieczeństwo mieszkańców

Oznacza to, że samo posiadanie mieszkania w budynku nie daje prawa do zajmowania części wspólnej na własne potrzeby. Pozostawienie przed drzwiami szafki, regału, kartonów czy roweru może być więc sprzeczne z zasadami korzystania z nieruchomości wspólnej, nawet jeśli przedmiot nie blokuje całkowicie przejścia.

Jeszcze większe znaczenie mają przepisy przeciwpożarowe. Drogi komunikacji ogólnej przeznaczone do ewakuacji powinny pozostawać drożne. Przepisy zabraniają m.in. składowania na nich materiałów palnych oraz umieszczania przedmiotów w sposób zmniejszający ich szerokość lub wysokość poniżej wartości określonych w przepisach techniczno-budowlanych.

Zarządcy chcą skuteczniejszych narzędzi

Usunięcie cudzych rzeczy z części wspólnej może być dla zarządcy znacznie trudniejsze, niż wynikałoby to z przepisów. Właściciel może odmówić zabrania przedmiotów, kwestionować decyzję wspólnoty albo twierdzić, że pozostawione rzeczy nie powodują realnego zagrożenia. Dlatego zarządcy nieruchomości oczekują bardziej jednoznacznych regulacji, które pozwalałyby szybciej reagować na uporczywe przypadki zastawiania klatek schodowych. Chodzi zwłaszcza o sytuacje, gdy mieszkańcy przez długi czas przechowują w częściach wspólnych swoje przedmioty.

Nowy obowiązek dla wspólnot mieszkaniowych

Procedowana nowelizacja ustawy o własności lokali przewiduje wprowadzenie obowiązku uchwalania przez wspólnoty regulaminu szczegółowo określającego zasady korzystania z nieruchomości wspólnej oraz zachowania porządku domowego.

Obecnie wspólnota również może przyjąć taki regulamin w drodze uchwały. Problem polega jednak na tym, że jego pozycja prawna nie jest tak mocna, jak regulacji wynikających bezpośrednio z ustawy. Zdaniem resortu właśnie dlatego egzekwowanie niektórych jego postanowień może być utrudnione. Obowiązkowy regulamin ma uporządkować zasady obowiązujące w konkretnym budynku.

Nowe regulacje nie wprowadzą zatem zakazu, którego wcześniej nie było. Ich znaczenie może polegać przede wszystkim na wzmocnieniu zasad obowiązujących w poszczególnych wspólnotach i ułatwieniu ich egzekwowania. Z punktu widzenia mieszkańców najważniejsza zasada pozostaje jednak niezmienna: klatka schodowa i droga ewakuacyjna powinny pozostać wolne od przedmiotów, które mogą utrudnić bezpieczne opuszczenie budynku lub działania ratowników.

Artykuł Składowanie przedmiotów na klatce schodowej – czy da się skuteczniej egzekwować przepisy? pochodzi z serwisu PixelBud Ostróda.

Klimatyzacja tylko za zgodą zarządcy

W świetle przepisów zamontowanie klimatyzatorów na elewacji budynku wymaga uchwały właścicieli lokali wyrażającej zgodę na dokonanie takiej czynności. Łódzki Sąd Apelacyjny wskazał niedawno, że zamontowanie klimatyzatorów na elewacji budynku zmienia przeznaczenie części nieruchomości wspólnej. Właśnie dlatego wymaga uchwały, która potwierdzi zgodę na tego typu ingerencję w zabudowę.

Według art. 22 ust. 3 Ustawy z dnia 24 czerwca 2024 o własności lokali do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu należy m.in. zmiana przeznaczenia części nieruchomości wspólnej. Do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest natomiast uchwała właścicieli lokali.

Sprawa w Łodzi, która skończyła się w sądzie apelacyjnym, dotyczyła mieszkańca, który po złożeniu wniosku o zgodę na montaż klimatyzacji, zainstalował ją bez czekania na decyzję. Dwa klimatyzatory, które pojawiły się na balkonie i elewacji, zaczęły szybko przeszkadzać innym mieszkańcom. Ostatecznie urządzenie trzeba było zdemontować. Warto przy tym podkreślić, że choć elewacja zabudowy wielorodzinnej często jest wykorzystywana do montażu tego typu urządzeń, zgoda na klimatyzację zawsze wydawana jest indywidualnie.

Czemu klimatyzacja bywa problemem?

Jak już wspominaliśmy, montaż klimatyzacji może powodować dyskomfort dla innych mieszkańców. Niektóre urządzenia mogą zanieczyszczać elewację lub powodować jej uszkodzenie. Problemem bywa też hałas, oszpecanie budynku, oraz wpływ na wartość innych lokali. Właśnie dlatego we wspólnotach mieszkaniowych decyzje o montażu takich urządzeń podejmuje cała społeczność lokatorów. To, że na jednym osiedlu można montować systemy klimatyzujące, nie oznacza automatycznie, że na tym obok panują te same zasady.

Właśnie dlatego łódzki sąd uznał, że taka ingerencja w części wspólne zabudowy wymaga zgody wspólnoty mieszkaniowej. Montaż urządzenia bez uchwały narusza prawa pozostałych współwłaścicieli. Jeśli wspólnota takiej zgody nie wydała, właściciel mieszkania nie może zamontować klimatyzatora. Jeśli więc w naszym mieszkaniu latem robi się nieznośnie gorąco, nim pomyślimy o klimatyzacji, warto sprawdzić zasady dotyczące jej montażu. Pomocny może okazać się regulamin wspólnoty lub spółdzielni. Czasem, aby zamontować system klimatyzacji wystarczy tylko odpowiednie zgłoszenie do zarządcy. Jednak istnieją też osiedla, gdzie tego typu ingerencja w części wspólne budynku jest zakazana.

Artykuł Chcesz zamontować klimatyzację w bloku? Potrzebujesz zgody wspólnoty pochodzi z serwisu PixelBud Ostróda.

Poseł Krzysztof Piątkowski skierował do Ministerstwa Rozwoju i Technologii interpelację dotyczącą tej kwestii. Zwrócił uwagę na potrzebę wprowadzenia rozwiązań, które ograniczyłyby paraliż decyzyjny wynikający z bierności części właścicieli lokali. Jak podkreślił, wiele wspólnot mierzy się z trudnościami w sprawnym podejmowaniu decyzji, ponieważ część właścicieli nie uczestniczy w życiu wspólnoty. Często są to osoby mieszkające za granicą lub niezainteresowane sprawami nieruchomości, pomimo iż pozostają jej współwłaścicielami.

W efekcie wspólnoty mają problem z realizacją kluczowych decyzji dotyczących remontów, inwestycji czy działań związanych z bezpieczeństwem. Aktywni właściciele tracą natomiast możliwość skutecznego zarządzania wspólnym majątkiem.

Poseł wskazał, że jednym z możliwych rozwiązań mogłoby być wprowadzenie zasady, zgodnie z którą właściciele lokali nieoddający głosu w wyznaczonym terminie nie byliby uwzględniani przy obliczaniu większości potrzebnej do podjęcia uchwały.

Parlamentarzysta zapytał również, czy rząd rozważa wprowadzenie obowiązku udziału właścicieli w głosowaniach dotyczących kluczowych spraw wspólnot mieszkaniowych, lub też ustanowienie konsekwencji prawnych wobec osób uporczywie uchylających się od udziału w podejmowaniu decyzji.

Głosowanie nie obowiązkiem, a prawem

W odpowiedzi na interpelację Ministerstwo Rozwoju i Technologii podkreśliło, że udział w głosowaniach wspólnot mieszkaniowych jest prawem właściciela lokalu, a nie jego obowiązkiem. Z tego względu resort nie planuje wprowadzania rozwiązań prawnych mających dyscyplinować osoby, które nie uczestniczą w podejmowaniu uchwał.

Ministerstwo zwróciło również uwagę, że brak udziału w głosowaniu może wynikać z różnych przyczyn i nie zawsze oznacza brak zainteresowania sprawami wspólnoty. Ponadto wspólnota mieszkaniowa jest powoływana wyłącznie do zarządzania nieruchomością wspólną, a jej kompetencje nie obejmują możliwości nakładania kar porządkowych na właścicieli lokali.

Uchwały obligatoryjne

W celu usprawnienia zarządzania nieruchomościami wspólnymi oraz ograniczenia problemów z podejmowaniem kluczowych uchwał, resort pracuje nad nowelizacją ustawy o własności lokali. Projekt jest obecnie omawiany, a jego przyjęcie planowane jest na przełom czerwca i lipca tego roku.

Nowe przepisy mają uprościć podejmowanie uchwał we wspólnotach mieszkaniowych. Jeśli podczas rocznego zebrania nie zostanie osiągnięta wymagana większość, zarząd będzie mógł kontynuować zbieranie głosów indywidualnie, a decyzje będą zapadać na podstawie wszystkich oddanych głosów. Zmiany obejmą m.in. uchwały dotyczące planu gospodarczego, wysokości opłat oraz zatwierdzenia sprawozdania i udzielenia absolutorium zarządowi.

Resort nie planuje wprowadzenia pozasądowych mechanizmów rozstrzygania sporów, wskazując, że wspólnoty jako podmioty prawa prywatnego nie podlegają nadzorowi administracyjnemu. Wskazuje jednak mediację jako możliwą alternatywę dla postępowań sądowych.

Artykuł Niska aktywność mieszkańców wspólnot paraliżuje decyzje pochodzi z serwisu PixelBud Ostróda.

Termin jest jasny, dofinansowanie już niekoniecznie

Zgodnie z unijnymi wymogami i krajowymi planami dachy zawierające azbest muszą zniknąć do 31 grudnia 2032 roku. To oznacza, że właściciele mają formalnie kilka lat na wymianę pokrycia, ale w praktyce czasu jest znacznie mniej. Skala problemu jest ogromna, bo obowiązek dotyczy setek tysięcy budynków w całej Polsce, zarówno mieszkalnych, jak i gospodarczych. Co istotne, za niedopełnienie tego obowiązku będą grozić kary.

Problem w tym, że w 2026 roku nie funkcjonuje żaden ogólnopolski program, który finansowałby wykonanie nowego dachu. Państwo pomaga w usunięciu i utylizacji azbestu, ale koszt zakupu i montażu nowego pokrycia spada w całości na właściciela. Dla wielu osób to wydatek, na który zwyczajnie nie są przygotowani.

Jakie wsparcie jest dostępne i czego ono nie obejmuje?

Choć pieniędzy na nowe dachy brakuje, istnieją formy pomocy związane z samym azbestem. Gminy oraz Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oferują programy, które pozwalają na bezpłatny demontaż, transport i utylizację eternitu. W niektórych przypadkach dofinansowanie sięga nawet 100 procent kosztów tych prac, co zdecydowanie zmniejsza część obciążeń.

Właściciele domów jednorodzinnych mogą dodatkowo skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, jeśli wymiana dachu jest elementem szerszych prac poprawiających efektywność energetyczną budynku. Program „Czyste Powietrze” również wspiera ocieplenie dachu, ale nie pokrywa kosztów samej wymiany pokrycia. Bardzo ważne jest to, że zasady i terminy naborów różnią się w zależności od regionu, dlatego zawsze trzeba sprawdzić, jakie możliwości oferuje konkretna gmina lub województwo.

Nowe przepisy i obowiązek zgłoszenia azbestu

Azbest to nie tylko problem finansowy, ale przede wszystkim zagrożenie dla zdrowia. Wdychanie jego włókien może prowadzić do poważnych chorób płuc, dlatego państwo stopniowo zaostrza przepisy. Choć nowa ustawa azbestowa, wynikająca z unijnej dyrektywy, utknęła na etapie legislacyjnym, obowiązki właścicieli już dziś są jasno określone.

Każdy posiadacz nieruchomości z wyrobami zawierającymi azbest musi złożyć stosowną informację do wójta, burmistrza bądź też prezydenta miasta. Termin mija 31 stycznia 2026 roku. Brak zgłoszenia może skutkować grzywną, która w skali roku sięga kilku tysięcy złotych. To kolejny sygnał, że odkładanie tematu na później może okazać się kosztowne, nawet jeśli największy wydatek, czyli nowy dach, nadal pozostaje po stronie właściciela.

Artykuł Obowiązek usunięcia azbestu – co z nowymi dachami? pochodzi z serwisu PixelBud Ostróda.

Gdzie kończy się mobilność, a zaczyna budynek?

Z prawnego punktu widzenia najważniejsza jest różnica między pojazdem a obiektem budowlanym. Przyczepa kempingowa – dopóki zachowuje mobilność, ma koła, jest zarejestrowana i nie jest trwale połączona z gruntem – traktowana jest jak pojazd. W takiej formie można ją zaparkować nawet na działce rolnej czy rekreacyjnej bez obowiązku uzyskiwania pozwolenia na budowę.

Problem pojawia się w momencie, gdy właściciel przyczepy zaczyna traktować ją jak dom, czyli usuwa koła, stawia ją na bloczkach, podłącza do sieci energetycznej, instaluje wodociąg i kanalizację. Takie działania nadają konstrukcji cechy trwałego związania z gruntem, co w świetle prawa budowlanego oznacza przekształcenie przyczepy w obiekt budowlany, choćby tymczasowy.

Kiedy przyczepa staje się obiektem budowlanym?

Zgodnie z przepisami ustawy – Prawo budowlane oraz przyjętymi interpretacjami Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, jeśli przyczepa:

• stoi w jednym miejscu dłużej niż 180 dni,
• została trwale podłączona do mediów (prąd, woda, kanalizacja),
• utraciła możliwość przemieszczania się (np. poprzez demontaż kół),

to uznaje się ją za tymczasowy obiekt budowlany. A taki obiekt, niezależnie od tego, że wygląda jak przyczepa, podlega zgłoszeniu lub obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę, w zależności od sytuacji.

Jak legalnie korzystać z przyczepy?

Jeśli zależy Ci na tym, by przyczepa służyła jako sezonowy domek, musisz pamiętać o kilku zasadach:

• nie usuwaj kół – przyczepa powinna pozostać pojazdem,
• unikaj trwałego podłączenia do sieci – korzystaj z rozwiązań mobilnych (np. agregat prądotwórczy, zbiorniki na wodę),
• nie przekraczaj 180 dni postoju w jednym miejscu – po tym czasie należy ją przemieścić,
• nie osadzaj jej na fundamentach, bloczkach czy betonowych podporach.

Jeśli planujesz przekształcić przyczepę w stacjonarny domek letniskowy, konieczne będzie zgłoszenie tego faktu do odpowiedniego organu lub uzyskanie pozwolenia na budowę, w zależności od lokalizacji i planu zagospodarowania przestrzennego.

Podsumowując, przyczepa kempingowa może być świetnym rozwiązaniem dla osób ceniących prostotę i mobilność. Jednak jeśli planujesz uczynić z niej domek letniskowy na stałe, musisz pamiętać, że w oczach prawa przestaje być pojazdem. Zlekceważenie tych zasad może skutkować poważnymi konsekwencjami – od kar finansowych po obowiązek rozbiórki. Zanim więc postawisz przyczepę na działce, sprawdź, co na to prawo budowlane po to, aby by wakacyjny pomysł nie zamienił się w kosztowny problem.

Artykuł Przyczepa kempingowa jako domek letniskowy – czy to legalne? pochodzi z serwisu PixelBud Ostróda.

Długa lista obiektów bez pozwolenia na budowę

Minister rozwoju i technologii zaproponował rozszerzenie listy obiektów budowlanych, które są zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Katalog inwestycji ma zostać powiększony o przydomowe schrony o konstrukcji zamkniętej i hermetycznej o powierzchni użytkowej do 35 metrów kwadratowych. Mają one zapewniać schronienie mieszkańcom domu na wypadek zagrożenia militarnego oraz wystąpienia skażeń lub ekstremalnych zjawisk pogodowych.

Na podobnych warunkach będzie można wybudować miejsce doraźnego ukrycia, którego konstrukcja nie musi być hermetyczna i posiadać filtrowentylacji.

Na listę obiektów, które będzie można realizować bez pozwolenia na budowę, mają również zostać dopisane bezodpływowe zbiorniki do gromadzenia wody opadowej i roztopowej o pojemności do 15 metrów sześciennych, przydomowe mikroinstalacje OZE wykorzystujące energię wiatru, a także maszty flagowe i kamer do monitoringu o wysokości do 7 metrów

Minister proponuje, aby pozwolić realizować na podobnych zasadach również  niewielkie obiekty przy boiskach sportowych, takie jak szatnie i trybuny. Jeśli propozycja zmian w ustawie zostanie zaakceptowana i nowelizacja wejdzie w życie w zaproponowanej formie, to bez pozwolenia będzie można również stawiać kioski i pawilony do sprzedaży ulicznej, jeśli ich powierzchnia nie będzie przekraczać 15 metrów kwadratowych.

Z uproszczonych procedur będą mogli również skorzystać inwestorzy, którzy planują zrealizować projekty wolnostojących budynków użyteczności publicznej, których powierzchnia użytkowa nie przekroczy 200 metrów kwadratowych. Na podobnych zasadach będzie można również wykonać przydomowe zadaszone tarasy o powierzchni zadaszenia do 50 metrów kwadratowych oraz przepusty o długości do 20 metrów i o przekroju wewnętrznym do 3 metrów kwadratowych.

Zezwolenie nie będzie również wymagane w przypadku budowy boisk i kortów służących do rekreacji i uprawiania sportu.

Budowy bez zgłoszenia

Ministerstwo proponuje również, żeby niektóre obiekty móc realizować bez konieczności ich zgłaszania do urzędu. Mają to być m.in. instalacje do 50 metrów kwadratowych, również przy budynkach rekreacji indywidualnej, baseny do 15 metrów kwadratowych, oczka wodne do 10 metrów kwadratowych w Rodzinnych Ogrodach Działkowych, zbiorniki na wodę opadową i roztopowa o pojemności do 5 metrów sześciennych oraz tarasy o powierzchni zadaszenia do 35 metrów kwadratowych.

Doprecyzowane mają również zostać przepisy dotyczące budowy oraz przebudowy budynku mieszkalnego o powierzchni zabudowy do 70 metrów kwadratowych.

10 czerwca odbyło się w tej sprawie posiedzenie Rady Ministrów i propozycje ministra Paszyka zostały przyjęte przez rząd.

Artykuł Zmiany w prawie budowlanym – co będzie można budować bez zezwolenia? pochodzi z serwisu PixelBud Ostróda.

Z pozoru legalne, w praktyce – krzywdzące

Oszuści potrafią działać bardzo sprytnie. Często posługują się gotowymi scenariuszami, które zaczynają się niewinnie. Senior otrzymuje propozycję „renty dożywotniej” albo „opieki za mieszkanie”. Podpisuje dokumenty, nie do końca rozumiejąc ich konsekwencje. W efekcie traci prawo własności, a obiecana pomoc okazuje się fikcją.

Ministra ds. polityki senioralnej Marzena Okła-Drewnowicz przyznaje, że zjawisko przybrało na sile. Tylko między 2015 a 2023 rokiem zadłużenie osób starszych wzrosło dwukrotnie. W tle mamy rosnące koszty życia, samotność i brak wsparcia. Właśnie te czynniki najczęściej wykorzystują oszuści.

Co istotne, ich działania bywają formalnie zgodne z prawem. Korzystają z luk w przepisach, podpisują umowy u notariusza. Problem polega na tym, że wielu seniorów nie ma świadomości, że oddają mieszkanie na zawsze. Brakuje też systemu, który weryfikowałby, czy decyzja została podjęta świadomie i bez nacisków.

Reakcja rządu i możliwe zmiany

Premier Donald Tusk polecił przygotowanie rekomendacji prawnych, które mają lepiej chronić osoby starsze. Odpowiedzialne za to są dwa resorty – sprawiedliwości oraz polityki senioralnej. Na stole leży kilka konkretnych pomysłów.

Jednym z nich jest zmiana zasad dotyczących renty dożywotniej i umów dożywocia. To właśnie tego typu porozumienia są najczęściej wykorzystywane przez naciągaczy. Pojawiła się też propozycja wprowadzenia tzw. modelu wspieranego podejmowania decyzji. Dzięki niemu starsza osoba mogłaby liczyć na wsparcie doradcy, zanim podpisze dokumenty dotyczące majątku.

Ministra Okła-Drewnowicz podkreśla również znaczenie roli notariuszy. W jej opinii warto rozważyć dodatkowe obowiązki informacyjne – tak, by osoby starsze były jasno informowane o skutkach zawieranych umów. Potrzebna może być też kontrola, czy nie dochodzi do nadużyć już w momencie podpisywania dokumentów.

Głośna sprawa i reakcja opinii publicznej

Temat wyłudzeń nieruchomości wrócił na pierwsze strony gazet po ujawnieniu sprawy mieszkania Karola Nawrockiego, kandydata na prezydenta popieranego przez PiS. Okazało się, że w 2017 roku przejął on kawalerkę należącą wcześniej do starszego mężczyzny. Zrobił to na podstawie umowy dożywocia, która w teorii zobowiązywała go do opieki nad seniorem.

W praktyce jednak mężczyzna trafił do domu opieki społecznej, a nie pod dach nowych właścicieli. Choć wszystko odbyło się zgodnie z prawem, wiele osób uznało to za przykład nieetycznego wykorzystania sytuacji. Nawrocki, chcąc przeciąć falę krytyki, zadeklarował przekazanie mieszkania na cele charytatywne. Nie zmienia to jednak faktu, że podobne historie zdarzają się znacznie częściej, tylko rzadko trafiają do mediów.

Cała sprawa wywołała poruszenie nie tylko wśród polityków, ale też w społeczeństwie. Wiele osób zaczęło pytać, jak to możliwe, że starsi ludzie tracą mieszkania niemal bez żadnych konsekwencji dla sprawców. Odpowiedź jest brutalna – obecne prawo nie daje wystarczającej ochrony.

Artykuł Problem wyłudzania mieszkań od seniorów – rząd przygotuje rekomendacje prawne pochodzi z serwisu PixelBud Ostróda.

Wiele mieszkań jedna nieruchomość

Ustawa z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece w art. 24. 1. mówi: „Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione”. W ustępie drugim znajdujemy jednak informację, która poszerza tę perspektywę. Napisano tam: „W księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, w której własność lokali została wyodrębniona, ujawnia się sposób zarządu tą nieruchomością określony w umowie, a w razie nieujawnienia domniemywa się sposób zarządu wynikający z ustawy”. Czy przepisy te są ze sobą sprzeczne? Nic podobnego. Wynika z nich, że jedna księga wieczysta może obejmować kilka mieszkań należących do różnych osób.

Jeśli do księgi wieczystej wpisane jest kilka mieszkań, to w świetle prawa są one częścią jednej nieruchomości. Jeżeli chcemy kupić lokum, które wraz z innymi zapisane jest w jednej księdze, kupujemy część całej nieruchomości. Nasz udział w niej odpowiada metrażowi nabytego mieszkania. Gdy będziemy chcieli sprzedać takie lokum bez założenia księgi wieczystej, możemy zbyć tylko swoje udziały w całej nieruchomości.

Na wypisanie kilku lokali do jednej księgi wieczystej często decydują się sami właściciele zabudowy. Gdy chcą podzielić duży lokal na mniejsze mieszkania, nie muszą zakładać nowej księgi. W praktyce posunięcie takie wymaga konkretnych prac remontowych. Należy do nich montaż oddzielnych drzwi czy postawienie ścianek działowych. Jeśli dzieloną nieruchomością zarządza wspólnota, takie przedsięwzięcie nie może się odbyć bez jej zgody.

Aby wszystko odbyło się zgodnie z prawem i zasadami budowlanymi, niezbędny jest też projekt przebudowy, za który odpowiadać może tylko wykwalifikowany architekt.

Aby oddzielny lokal można było wpisać do księgi wieczystej, należy postarać się też o uznanie zaświadczenia o samodzielności lokalu. Dokument taki wydaje starosta powiatowy. Nim je uzyskamy, urzędnicy sprawdzą, czy lokal spełnia warunki mieszkania. Dotyczą one między innymi powierzchni użytkowej, liczby okien czy oddzielnej łazienki z WC. Na tym etapie trzeba też załatwić inne formalności. Należy do nich założenie kartotek dla poszczególnych mieszkań czy wpisanie ich do ewidencji gruntów i budynków. Tylko gdy dopełnimy tego typu obowiązków, mieszkanie będzie mogło mieć własny adres.

Lokal bez własnej księgi wieczystej trudniej jest kupić oraz sprzedać. Kwestie własności i współwłasności są ważne dla banku i istnieje ryzyko, że skomplikują proces uzyskania kredytu. Właśnie dlatego warto zakładać oddzielną księgę wieczystą dla każdego adresu. Dzięki temu kwestie prawne będą transparentne, a transakcje związane z danym lokalem łatwiejsze do przeprowadzenia.

Artykuł Brak odrębnej księgi wieczystej – jak to możliwe i jakie są tego skutki? pochodzi z serwisu PixelBud Ostróda.

Co warto wiedzieć o dziedziczeniu?

Według polskiego prawa spadkobiercą może być każdy, kogo wyznacza do tego testament lub zyskał tę rolę na mocy ustawy. Dziedziczenie testamentowe ma pierwszeństwo nad ustawowym. Testament to ważny dokument, który wymienia konkretne osoby mające prawo do majątku po śmierci spadkodawcy. Jeśli autor testamentu nie wskazał w nim, jak ma być podzielony majątek, jest on rozdzielany między spadkobierców po równo. A co z osobami, które nie zostały wymienione w testamencie, a ustawowo powinny dziedziczyć część majątku? Mają one prawo do zachowku, czyli świadczenia finansowego, które ma zaspokoić ich roszczenia.

Jeśli spadkodawca nie zostawił testamentu, o kwestiach dziedziczenia decyduje polskie prawo. Pierwszeństwo w tej sytuacji mają małżonek i dzieci właściciela majątku. Jeśli małżeństwo było oparte na wspólnocie majątkowej, to małżonek zachowuje połowę majątku i dziedziczy połowę pozostałej jego części. Gdy najbliższa rodzina spadkodawcy nie żyje lub nie miał on dzieci, prawa do spadku przechodzą na dalszą rodzinę na przykład jego rodzeństwo. Majątek osób bez rodziny po ich śmierci przechodzi w ręce samorządu na terenie, na którym mieszkały.

Ważne formalności spadkowe

Procedurę dziedziczenia można przeprowadzić dwiema ścieżkami. W pierwszej wszyscy spadkobiercy spotykają się u notariusza, by urzędnik sporządził akt dziedziczenia. W tym dokumencie wskazane są udziały poszczególnych osób w majątku zmarłego. Jest to najprostsze rozwiązanie, które można zastosować, gdy wszystkie osoby dziedziczące są zgodne co do podziału masy spadkowej.

Nie zawsze tak jednak jest i czasem niezbędne jest sądowe stwierdzenie nabycia spadku. Procedura ta może być zainicjowana przez każdego, kto ma interes prawny we wskazaniu kto i na jakich zasadach ma dziedziczyć po zmarłym. Wniosek o sądowe stwierdzenia praw do dziedziczenia składa się w sądzie rejonowym działającym na terenie miejsca zamieszkania spadkodawcy lub tam, gdzie zlokalizowany jest jego majątek. Następnie sąd bada sprawę spadkową i zwykle po 6 miesiącach uzyskujemy wyrok. W postanowieniu sądu wymienione są osoby, które mogą dziedziczyć majątek na określonych przez sędziego zasadach.

Warto podkreślić, że długi obciążające nieruchomości tworzące masę spadkową przechodzą na spadkobiercę. Dlatego warto zastanowić się, czy procedura dziedziczenia zawsze przyniesie nam korzyści. Według polskiego prawa długi osoby zmarłej nie znikają po jej śmierci, Spadek przyjmuje się z tak zwanym dobrodziejstwem inwentarza, czyli również z długami. Osoby, które nie chcą regulować zobowiązań spadkodawcy, mogą zrezygnować ze swoich praw do dziedziczenia.

Artykuł Dziedziczenie mieszkania lub domu – jakie formalności? pochodzi z serwisu PixelBud Ostróda.

Udział ze wskazaniem na lokal – co oznacza?

Udział ze wskazaniem na lokal oznacza posiadanie części udziałów w nieruchomości wspólnej z prawem do użytkowania wskazanego mieszkania, ale bez przeniesienia pełnego prawa własności do tego lokalu na nabywcę. W związku z tym, że prawa własności nie są przenoszone na nabywcę, nie ma możliwości wpisania go do księgi wieczystej lokalu jako nowego właściciela. Taki lokal nie może mieć bowiem założonej odrębnej księgi wieczystej. Wpisu własności dokonuje się wyłącznie w księdze wieczystej gruntu. Wszyscy współwłaściciele danej nieruchomości mają prawo korzystać z całej nieruchomości, a prawo do posiadania konkretnego lokalu powinno zostać określone w umowie zawartej pomiędzy wszystkimi współwłaścicielami tej nieruchomości. Umowa o podział nieruchomości do korzystania, zwana również umową quoad usum ustala zasady korzystania ze wspólnej rzeczy przez wszystkich współwłaścicieli. W praktyce oznacza to, że każdy współwłaściciel może samodzielnie, z wyłączeniem innych współwłaścicieli korzystać ze wskazanego lokalu w nieruchomości. Z udziałem ze wskazaniem na lokal można spotkać się najczęściej podczas przeglądania wystawionych na sprzedaż mieszkań w starych kamienicach. Tego typu nieruchomości kuszą lokalizacją i atrakcyjną ceną. Należy jednak pamiętać, iż taki lokal nigdy nie będzie naszą własnością, co stanowi główną wadę tego typu transakcji.

Udział ze wskazaniem na lokal a kredyt hipoteczny

Teoretycznie przy nabyciu udziału ze wskazaniem istnieje szansa na sfinansowanie transakcji z pomocą kredytu, w praktyce jest to jednak niemożliwe. Wymaga to bowiem zgody wszystkich współwłaścicieli, co jest mało prawdopodobne. Przy kredycie hipotecznym bank musi bowiem zabezpieczyć wierzytelność hipoteką. Zatem w przypadku chęci nabycia udziału w nieruchomości ze wskazaniem na lokal, w grę wchodzić będzie raczej jedynie zakup za gotówkę.

Artykuł Czym jest udział ze wskazaniem na lokal? pochodzi z serwisu PixelBud Ostróda.